M13 Globular cluster

Globular cluster

Globular cluster

Like all globular clusters, M13 contains a dense population of thousands of stars, which are kept together bij strong gravitational forces. Globular clusters are orbiting around the gallactic core of the Milky-way.

The image was made in August 2013 at “De Wassenaarse Slag”, with a Skywatcher  Maksotov Newton 190mm f/5.3.

Markarians chain

 

The Markarians chain is named after the Armenian astrophysiscist B.E. Markarian who found out that the galaxy NGC4406 is moving at a speed of 1100 km/s towards earth, whilst the other galaxies move away with a speed of 700 km/s. Gravitational forces influence both position and movement of the composing galaxies.

  • Location: Lus in Melissant – Netherlands
  • Telescope: Orion MakNewt 190 f/5.3 icm Losmany G11 montering
  • Camera: QSI wsg583 -20 graden Celsius
  • Exposure: LRGB = 80:32:32:32,  subs van 10:8:8:8 minuten, binning 1×1

 

 

Andromeda Galaxy – M31

The Andromeda Galaxy is the nearest Galaxy to our Milky Way Galaxy, being a part of the local group. With a speed of 110..140 km/s it is approaching our Galaxy, and is one of the rare galaxies at which a blue shifted spectrum can be observed. It contains one trillion stars (10^12) whereas the Milky way contains “only” 200…400 billion stars.

This picture is taken at a starparty organised by “Sterrenwacht Rijswijk” with a very small telescope (65 mm f/6.5 and a cooled QSI wsg583 camera. Due to the moist conditions in Grandpre in september 2012, the CCD temperature was limited to 0 degrees centigrade.

Lagoon- & Trifid Nebula (M8 and M20) from Nant, South France

The overwhelming star region Saggitarius contains the Trifid- and the Lagoon nebulae. The Trifid (Trifid = Divided into three parts) nebula is composed of an emission nebula (red portion),  a reflection nebula (the blue portion) and a dark nebula (the dark gaps). Star formation between the dust- and gas lanes takes place. The distance is approximately 5200 light years.

The Lagoon nebula is about 7000 light years away, and was discovered in 1747 by Claude Gentil. It is very faintly visible by the naked eye as a cloudy patch.

The picture is taken by a f/6.5 65mm quadruplet telescope at Nant, in Southern France

Bode nebulae

 

Johann Elert Bode (1747 – 1826) Was a true autodidact. He never attended school, despite this he became interested in mathematics, geography and Astronomy. When Johann was only 19 years old, his first publication came out, treating the solar eclipse of August 1766. In 1768, he published a popular book “Anleitung zur kenntnis des gestirnten Himmels”. In 1772 Johann went to Berlin and accepted the position of calculator with the title of professor at the university of Berlin.
In 1774 Johann got married with his first wife Johanna Christiane Lange and discovered the M81 and M82 galaxies. In the years following he discovered more objects and contributed on several publications.

M81 (left) is the largest galaxy of the M81 group which consists of 34 galaxies. M82 (right) is a so called “star burst galaxy” in which the star formation is a factor 10 higher than usual, caused bij gravitational forces originating from M81 and NGC 3077.

The images are taken with a f/5.3 190mm Orion MakNewt telescope on a Losmandy G11 mount. It took 2 nights to expose due to the short nights in Summer at Noord Scharwoude (Netherlands)

M51 en NGC 5195

  • Datum: 21-03-2012
  • Locatie: Lus in Melissant
  • Telescoop: Orion MakNewt 190 f/5.3 icm Losmany G11 montering
  • Camera: QSI wsg583 -20 graden Celsius
  • Belichting: LRGB = 80:32:32:32,  subs van 10:8:8:8 minuten, binning 1×1

Aangenomen wordt dat dit sterrenstelsel zich op 37 miljoen lichtjaar afstand bevindt. De doorsnede is vergelijkbaar met de melkweg, 100.000 lichtjaar. De kleine begeleider is NGC 5194. Het stelsel is zichtbaar in het sterrenbeeld jachthonden.

M42 Orion Nebula in true colours

  • Datum: 16-01-2012
  • Locatie: Lus in Melissant
  • SQM: 19,9  Temperatuur: -3 graden Celsius
  • Telescoop: Orion MakNewt 190 f/5.3 icm Losmany G11 montering
  • Camera: QSI wsg583 -20 graden Celsius
  • Belichting: LRGB = 10:10:10:10, binning 1:2×2:2×2:2×2 subs van 2 minuten, kern: 5 subs van 10 seconden per kanaal

Processing

  • Opname: Maxim DL
  • Geen Subtractie van Flats, badpixel maps, bias in Nebulosity
  • Registratie: Registar
  • Stacking met standaardeviatie  <= 1,7 in Nebulosity
  • DDP in Nebulosity
  • Kort belichte kern geplakt in afbeelding door Maurice Toet (veelhoek selectie/doezelaar 40 pixels) en uitgelijnd door laagweergave “verschillen”  te activeren
  • Stretchen mbv Curves in Photoshop
  • Kleuren verbeteren in Photoshop dmv lobcolor B-kanaal de schaduwen te versterken
  • Noise Ninja
  • Onscherp Masker toegepast

 

Wetenschap ontmoet amateurs met behulp van web 2.0

Web 3.0 – social media – is “hot”. Hebben web 1.0 en – 2.0 afgedaan? Natuurlijk niet, web 3.0 is een nieuwe dimensie ten aanzien van het uitwisselen van informatie met elkaar. Een insprerend voorbeeld hoe web 2.0 amateurs en wetenschappers laat samenwerken.

Exoplaneten

Een veel gedeelde aanname van astronomen is het feit dat er een redelijke kans is dat er elders in het heelal planeten zijn waar -net zoals op de aarde- leven aanwezig is. Dit is geen fantasie als men bedenkt dat er evenveel sterrenstelsels zijn als zandkorrels in de sahara, en ieder stelsel bevat miljoenen sterren, en een deel van deze sterren zal vast wel het centrum vormen van een zonnestelsel als de onze.

 

Dus: laat de kans zeer klein zijn dat er “een aarde” aanwezig is in een sterrenstelsel, het feit dat er zoveel sterrenstelsels zijn maakt dat de kans dat er ergens in het heelal leven is, redelijk groot. Astronomen zijn nuchtere mensen, en beginnen eerst met het stellen van de vraag of er andere zonnestelsels zijn, dus: zijn er planeten die om een andere ster draaien?

Speldepunten

Helaas zijn de afstanden enorm: de dichtsbijzijnde ster – proxima centauri – is iets meer dan 4 lichtjaar van ons verwijderd. Een exoplaneet – ook al is deze factoren groter dan de aarde – is domweg niet zichtbaar, hoe groot de kijker is. Echter: een exoplaneet die in haar omloop om een ster tussen de ster en de aarde komt, verraadt haar aanwezigheid doordat een deel van de ster afgedekt wordt: Een ster die -vanuit de aarde- voor 1 procent wordt afgedekt, gaat tijdelijk ook 1% minder licht geven.

Een Artist impression van exoplaneten (Bron: NASA/JPL en CALTEC - rechtenvrij)

Ontmoeting tussen wetenschap en amateurs

Sterrenkunde is een van de weinige wetenschappen waar amateurs met enige regelmaat ontdekkingen doen, en dit samen met wetenschappers delen. Zo ook hier.

Telescopen en gevoelige foto apparatuur zijn steeds betaalbaarder geworden. Menig amateur is ’s avonds na het avondeten letterlijk vanuit de eigen achtertuin bezig met zijn of haar “backyard astronomy”. Van digitale foto’s van sterren waar exoplaneten voor schuiven kunnen gewoon de pixelwaarden worden uitgelezen, en een dipje in de waarden als gevolg van een passerende exoplaneet  kan worden opgevoerd in de exoplanet transit database.

De “beloning”  voor de amateur is de terugkoppeling van de kwaliteit van de meetgegevens op basis van metingen uitgevoerd door andere amateurs. De winst voor de wetenschap is het verkrijgen van enorm veel, steeds nauwkeuriger meetgegevens. Dankzij web 2.0 werken wetenschappers al jaren met succes samen.

 

 

M33 – Pinwheel

  • Locatie: Wateren
  • Datum: 29 oktober 2011
  • Teleskoop: Orion MakNewt 190 F/5.3 Montering: Losmandy GM11
  • Camera: QSI wsg583
  • Opname: LRGB: 10;10;10;10  single subs 10 min.